Afgelopen weekeind stond het open Fries kampioenschap Koppels in de agenda en dan ter vervissen bij de “afvallige” Federatie Friesland. We komen al jaren bij de Friezen voor de zeeviswedstrijden en het bevalt er steeds beter. Voorgaande keren was het een individueel kunstje, deze keer een koppelwedstrijd volgens het principe van 2 hengels op 1 driepootsteun. We deden mee met 2 schouwse koppels, het ene bestaande uit Wim en Nico, het ander bestaande uit Henk en ondergetekende. Zowel Henk als ik hadden er nog een paar snipperdagen tegenaan gegooid dus wij vertrokken donderdag al. Onze dames gingen ook weer mee, dus een aardig hotelletje geboekt in Franeker op minder dan een kwartiertje rijden vanaf de Sedyk. Gelijk donderdagmiddag nog maar een zoetwatersessie gedaan in het water tegenover het hotel. Aan de vaste stok opgetuigd met een dobbertje, een haakje 14 en een regenworm eraan kon ik zowaar een bliekvis vangen.
Vrijdag deden we een zoute proefsessie, en er waren nog meer hengelaars op het parcours. Links van ons drie heren uit Barneveld, Gert, Gert en Gert, die ook hun visjes vingen. Wij kwamen in bijna 6 uur vissen met elk 2 hengels tot 15 vissen bestaande uit bot, schar, een puitaaltje en een spiering. Opvallend was dat de botten deze keer klein van slag waren, niet meer de 30+ers zoals we die daar gewend waren. We vertrokken smorgens in de mist, kwamen savonds in de mist weer terug en hadden de hele dag geen zonnetje gezien. Halverwege de middag kwam Atte lang voor een praatje pot en alvast de steknummers uitzetten, hij prikte bij ons bordje B6 in het gras. De organisatie had de eerste en laatste 200 meter van de dijk uit het parcours gehaald zodat er een eerlijker parcours zou ontstaan.
Zaterdag mochten we voor t eggie, en om acht uur mocht ik voor ons koppel een nummertje grabbelen, het werd steknummer B6!! Er waren 21 koppels en het ander Schouwse koppel mocht naar het A-vak. Na de eerste toeter ging Henk als een speer met botten en scharren. Bij mij gebeurde er niks, het aas kwam onaangeroerd terug en zonder vis eraan. Op de helft van de wedstrijd had Henk er al 7 op de kaart en was bij mij het zelfvertrouwen tot -7 weggezakt. Met de kentering kwam bij mij de eerste vis, een waddenbotje van 41 cm klapperde op de glooiing, pfffft. Intussen hoorden we van de controleurs dat er al meerdere koppels waren die aan het tweede rijtje bezig waren. Ondanks de slechte start toch mijn concentratie weer herpakt en stug doorgevist en kregen we samen toch nog 15 vissen op de kaart. Bij mij alleen botten en een 1-punter in de vorm van een glasgrondel, bij Henk ook scharren en een dikke wijting. Enigszins in mineur richting de Harmonie gereden, want we hadden nauwelijks vertrouwen in een goede uitslag. We hoorden van de andere deelnemers ook over het tegenvallende formaat van de botten. Wij hadden intussen ook de optelling gedaan en kwamen zonder de glasgrondel aan een gemiddelde van 29 cm per vis, dus een slag groter dan de rest.
Groot was dan ook de verrassing toen we toch afgeroepen werden bij de prijsuitreiking. Onze 14+1 vissen waren goed voor 408 cm en genoeg voor de 2e plaats in het B vak. De overige top 5 van de uitslag hadden er 17 vissen voor nodig.
Behalve de medaille hielden we er vleespakket van de lokale warme slager en een bos bloemen aan over. Het andere Schouwse koppel eindigde halverwege de lijst met samen 11 vissen.
Het was wederom een perfect georganiseerd evenement aan de Friese Sedyk, hulde voor Atte en zn team vrijwilligers. Wij kijken al uit naar de volgende editie.
Voor meer info zie: https://www.visseninfriesland.nl/actueel/11438/
Niek Romijn (de minste helft van koppel Dreischor)
Niek
