Vandaag (dinsdag) samen met 1 zwager vanuit Katwijk naar Zeeland gereden om de zomervis na te jagen. Helaas kon de tweede zwager geen vrij krijgen.
Met een voorspelde N2, aantrekkend naar N3 viel de keus op het strand van Westenschouwen. Zon in het gezicht, wind in de rug, helemaal prima!
Bij aankomst stond er al een koppel iets naast de boeienlijn, een spinvisser meer richting de kering, nog een koppel bijna bij de kering en een spinvisser op de blokken van de kering.
Iets na twaalf lagen de lijnen in het water, twee met pieren aan wapperlijnen, een met een gamba (bij gebrek aan beter) aan een haai montage.
De start is veelbelovend: bij de eerste draai komt bij ons beide samen met een pluk wier een zeebaarsje mee naar boven: 15 en 25 cm. Daarna blijven de toppen stil. Kort na laag (14:20) vangt m’n zwager een doublet zeebaarsjes van 15 cm (niets te zien op de top). Qua formaat en spartelen zijn het net voorntjes – zeevoorntjes. Ook krijgen we bevestiging van de oorzaak van de lege haken en trillende toppen zonder vis: krabben. Als de stroming er weer in komt wordt de krabbenvraat weer minder.
Ondertussen lijkt het wel een viswedstrijd: tussen de boeienlijn en de kering tellen we 8/9 vissers met 15 hengels. Sommige zijn aan het spinnen naast de lange stok. Maar we zien niemand iets vangen.
Als we om 16:45 inpakken heeft m’n zwager er nog een zeevoorntje bij gevangen. Ik niets.
Dat is niet waarvoor we kwamen, maar beter dan niets. En eerlijk is eerlijk: dit was toch een stuk lekkerder vissen dan in november met wind, regen en koud water.
Wel opvallend: zelf met laag water leek de bodem nog tientallen meters vlak te lopen. Mogelijk ligt het diepe water na het opspuiten nu een stuk verder weg.
Volgende keer misschien toch maar naar de Banjaard…
Groet
Martin
